Een behandeling eindigt op de laatste behandeldag. Herstel natuurlijk niet. Daarom vroegen we in april 2026 aan oud-cliënten van Changes GGZ hoe het minstens een half jaar na hun behandeling met ze gaat.
255 mensen die bij Changes GGZ zijn behandeld voor een verslaving, eetstoornis of traumagerelateerde klachten vulden onze vragenlijst in. Hun antwoorden geven inzicht in hoe zij hun herstel ervaren, wat daarbij helpt en waar volgens hen nog kansen liggen.
De belangrijkste uitkomsten
- 85% van de oud-cliënten beschrijft zichzelf als hersteld.
De behandeling bij Changes GGZ krijgt gemiddeld een 7,7.
Dit rapportcijfer gaven oud-cliënten minimaal zes maanden nadat zij hun behandeling hadden afgerond.
- De gemiddelde score voor persoonlijk herstel is 117 van de maximaal 152 punten.
Deze uitkomsten laten zien dat een ruime meerderheid van de deelnemers ook na afronding van de behandeling een sterke mate van persoonlijk herstel ervaart. Tegelijkertijd geldt dat niet voor iedereen. Ook de ervaringen van oud-cliënten die zich niet hersteld voelen, zijn belangrijk. Juist zij laten zien waar aanvullende ondersteuning nodig kan zijn.
Wat verstaan we onder herstel?
Herstel gaat niet alleen over minder klachten of het uitblijven van terugval. Het gaat ook over weer vooruit kunnen kijken, betekenisvolle dingen doen, omgaan met kwetsbaarheden en je verbonden voelen met anderen.
Om dit te meten gebruikten we de RAS-DS: de Recovery Assessment Scale – Domains and Stages. Dit is een wetenschappelijk gevalideerde vragenlijst die verschillende kanten van persoonlijk herstel in beeld brengt.
De vragenlijst kijkt naar vier domeinen:
- betekenisvolle activiteiten en rollen;
- vooruitkijken en vertrouwen hebben in de toekomst;
- omgaan met klachten en kwetsbaarheden;
- verbondenheid en het gevoel erbij te horen.
De totale score loopt van 38 tot 152. Hoe hoger de score, hoe sterker iemand het eigen persoonlijke herstel ervaart. De oud-cliënten die deelnamen aan ons onderzoek behaalden gemiddeld 117 punten.
Ook bij deelnemers die hun behandeling langer geleden afronden, zien we gemiddeld een sterke mate van ervaren herstel. Herstel blijkt dus niet alleen iets van de eerste periode na de behandeling.
Wat hangt samen met herstel?
Uit het onderzoek komen twee duidelijke samenhangen naar voren: hoe iemand het eigen herstel beoordeelt en of iemand werk of dagbesteding heeft.
Oud-cliënten die zichzelf als hersteld beschrijven, scoren gemiddeld 21 punten hoger op de RAS-DS dan deelnemers die zichzelf niet als hersteld beschrijven. De uitkomst van de herstelvragenlijst sluit daarmee sterk aan bij hoe mensen zelf naar hun herstel kijken.
Daarnaast scoren deelnemers met werk of dagbesteding gemiddeld tien punten hoger dan deelnemers zonder werk of dagbesteding.
Van de oud-cliënten met werk of dagbesteding zegt 92% dat dit helpt om in herstel te blijven. Werk en dagbesteding kunnen structuur, sociale contacten en een gevoel van betekenis bieden.
Deze uitkomsten laten een samenhang zien. Ze betekenen niet automatisch dat werk of dagbesteding rechtstreeks voor een hogere herstelscore zorgt. Het kan ook zo zijn dat mensen die verder zijn in hun herstel gemakkelijker kunnen deelnemen aan werk of andere activiteiten. Wel onderstrepen de resultaten hoe belangrijk deelname aan het dagelijks leven binnen herstel kan zijn.
Waar zien we kansen?
De open antwoorden laten zien dat vooral de overgang van de behandelsetting naar huis pittig kan zijn. Tijdens een behandeling is er vaak veel structuur en ondersteuning. Eenmaal thuis moeten oud-cliënten die structuur weer grotendeels zelf vormgeven, terwijl werk, relaties en andere verantwoordelijkheden opnieuw aandacht vragen.
Deze signalen gebruiken we om onze begeleiding rondom het afronden van de behandeling en de periode daarna verder te verbeteren. Daarbij kijken we onder meer naar de overgang naar huis, het vasthouden van structuur en de aansluiting op werk, studie of dagbesteding.
Herstel ziet er voor iedereen anders uit
De uitkomsten geven een waardevol totaalbeeld, maar vertellen nooit het hele persoonlijke verhaal. Herstel verloopt niet volgens één vast schema en ziet er voor iedereen anders uit.
Daarom kijken we tijdens de behandeling niet alleen naar klachten, maar ook naar wat iemand nodig heeft om het dagelijks leven opnieuw vorm te geven. Dat kan gaan over werk, relaties, wonen, zingeving of het leren herkennen van signalen die op terugval wijzen.
Een behandeling afronden is één moment. Een leven opbouwen waarin herstel standhoudt, gebeurt iedere dag opnieuw.
Over het onderzoek
Het onderzoek vond plaats in april 2026. In totaal vulden 255 oud-cliënten de vragenlijst in. Zij hadden minimaal zes maanden daarvoor hun behandeling bij Changes GGZ afgerond en waren behandeld voor een verslaving, eetstoornis of traumagerelateerde klachten.
Het onderzoek bestond uit de RAS-DS en open vragen over de ervaren behandeling en het leven daarna. De resultaten zijn gebaseerd op zelfrapportage en op de oud-cliënten die ervoor kozen de vragenlijst in te vullen. Het onderzoek laat samenhangen zien, maar kan geen rechtstreekse oorzaken vaststellen.